Kategoria: Poezja Tang

„Trzysta wierszy Tang” (唐詩三百首) zostały skompilowane przez Sun Zhu (孫洙) w czasach mandżurskich i wydane w 1764 roku. Do dnia dzisiejszego jest to pozycja obowiązkowa w bibliotece domowej chińskiej inteligencji, a dzieci muszą się wielu z nich uczyć w szkole na pamięć, co pewnie, jak wszędzie na świecie, nie budzi wśród nich zbytniego entuzjazmu.

Zobacz: 300 wierszy Tang

Jia Dao: „Szukając eremity”

Pod sosną spytałem ucznia,
powiedział, mistrz poszedł zebrać zioła.

Wang Han: „Pieśń Liangzhou”

Wyśmienite wino połyskuje w kubkach,
wciąż spragnieni, lecz wzywają ich na siodło.

Quan Deyu: „Stół przybrany jadeitem”

Ostatniej nocy pas mojej tuniki się rozwiązał,
dzisiaj rano pajączek przemknął nade mną.

Huangfu Ran: „Wiosenne myśli”

Wilgi świergoczą, jaskółczy język ogłasza nowy rok,
lecz osada Konia i pustyni wydmy tysiące mil drogi stąd.

Cui Tu: „Wigilia Nowego Roku”

Dalej, coraz dalej na drodze Trzech Ba,
tkwię w niebezpieczeństwie tysiące mil od domu.

Chang Jian: „Ustronie Wang Changlinga”

Czysty strumień, głęboki i niezbadany,
ustronie to tylko samotna chmura.

Chang Jian: „Buddyjskie ustronie za Świątynią Złamanej Góry”

Wczesnym rankiem u wejścia do starej świątyni,
pierwsze promienie przenikają wysokie drzewa.

Li Pin: „Przekraczając Rzekę Han”

Za górami listy z wiadomościami ustały,
minęła zima i nastała ponownie wiosna.

Pei Di: „Do Cui Jiu”

Wracając górami przez głębie i płycizny przechodzę,
muszę do końca wykorzystać tego krajobrazu piękno.

Cui Tu: „Samotna dzika gęś”

Wiele kluczy wracając granicę przekracza,
niewyraźny cieniu samotnie dokąd podążasz?

He Zhizhang: „Powrót do domu”

Młodym opuściłem dom, starym wracam,
dialektu nie utraciłem, ale skronie posiwiały.

Chen Zi’ang: „Na bramie Yuzhou”

Przed sobą nie widzę przodków,
za sobą nie widzę nikogo z nadchodzących pokoleń.