Kategoria: Poezja Tang

„Trzysta wierszy Tang” (唐詩三百首) zostały skompilowane przez Sun Zhu (孫洙) w czasach mandżurskich i wydane w 1764 roku. Do dnia dzisiejszego jest to pozycja obowiązkowa w bibliotece domowej chińskiej inteligencji, a dzieci muszą się wielu z nich uczyć w szkole na pamięć, co pewnie, jak wszędzie na świecie, nie budzi wśród nich zbytniego entuzjazmu.

Zobacz: 300 wierszy Tang

Du Mu: „Wyznanie”

Będąc w dołku nad rzeką, jeziorem trzymam butelkę mocno,
cienka talia pełna wdzięku tak smukła, że dłonią ją obejmę łatwo.

Du Fu: „Długa wspinaczka”

Wiatr goni wysoko po niebie, małpy popiskują żałośnie,
przezroczyste jezioro o białym piasku, ptaki latają w koło.

Li Bai: „Rozstanie w winiarni w Nanjing”

Wiatr nawiewając wypełnia lokal zapachem kwitnących wierzb,
dziewczyna z Wu polewając alkohol zachęca gości by smakowali;

Wang Wei: „Chata nad rzeką Wei”

Ukośne promienie oświetlają cmentarzysko niknące w oddali,
zniszczonym szlakiem bawoły i owce wracają.

Li Bai: „Pożegnanie z przyjacielem”

Zielona linia gór na północ od murów miejskich,
białe zakole wód na wschód od miasta.

Du Fu: „Wyglądanie wiosny”

Kraj złamany, góry i rzeki zostały,
wiosna nastaje, trawa i drzewa zielenieją.