Tag: literatura

Zu Yong: „Śnieżne szczyty Zhongnan”

Pochmurne szczyty Zhongnan strzelają w górę,
śnieżne zaspy podtrzymywane obłokami.

Zu Yong: „Spoglądając na wewnętrzną bramę Wielkiego Muru”

Jak tylko regionu Yan gościnę opuściłem serce mi zadrżało,
w drodze ku zgiełku piszczałek i bębnów chińskich obozów.

Gu Kuang: „Pałacowy wiersz”

Z jadeitowego gmachu w pół drogi do nieba wzlatują muzyka i pieśni,
wiatr niesie pałacowych konkubin śmiechy i rozmowy zmieszane.

Zheng Tian: „Zbocze Mawei”

Kiedy cesarz wrócił z konnej przejażdżki, Yangfei zginęła,
chmura i deszcz niezapomniane, codzienne nowe.

Wuminshi: „Dzień bez ognia”

Kończy się Zimne Jedzenie – deszcz trawę zrasza obficie,
wciąż jęczmienia kłosy na wietrze falują, a wierzby połyskują na grobli.

Xibiren: „Generał Ge Shu”

Północna Konstelacja Siedmiu Gwiazd wysoko,
Ge Shu nocą wznosi ostrze.

Ma Dai: „Rozpamiętywanie przeszłości nad rzeką Chu”

Mroźne powietrze i zimne promienie zbiegają się,
zachodzące słońce chowa się za dalekimi wzgórzami.

Ma Dai: „Jesienny domek nad rzeką Ba”

Nad rzeką Ba nawałnica wyciszyła się,
wieczorami widuję klucze dzikich gęsi.

Dai Shulun: „Przypadkowe spotkanie starych przyjaciół w wiejskim zajeździe”

Na jesiennym niebie księżyc ponownie w pełni,
cesarskie miasto pod nocy tysiąca ciężarem.

Han Wo: „Zimniejsza pogoda”

Zielonkawe, w kratę na zewnątrz wyszywane zasłony opuszczono,
pąsowa firana malunkami niesie wiadomość.

Du Qiuniang: „Wyszywana złotem szata”

Błagam Panie, nie żałuj złotem wyszywanej szaty,
błagam Panie, żałuj lepiej młodości czasu.

Chen Tao: „Turkiestan”

Ślubowali zmieść barbarzyńców nie zważając na życie,
pięć tysięcy w sobolach i brokatach zniknęło w zachodnim kurzu.

Li Shangyin: „Wiatr i deszcz”

Przejmujące zimno Poematu szlachetnego sztyletu,
rozjazdów i namiętności wiele pozbawiło lat.