Legault_Gregoire_photo

Rzadko się zdarza, aby Pekin i Tajpej wystąpiły na arenie międzynarodowej nie tylko po tej samej stronie, ale nawet użyły podobnej terminologii. Tajwan złożył dzisiaj ostry protest przeciwko komunikatowi rządu japońskiego, który ogłosił, iż nadał nazwy pięciu niezamieszkałym wyspą i uznał je za cześć archipelagu Senkaku.

Tajpej i Pekin określiły ten krok jako „nielegalny i nieważny”.

Wczoraj w Tokio opublikowano oficjalne nazwy 158 niezamieszkałych wysp – nie tylko w archipelagu Senkaku. Wszystko jest związane z działaniem Tokio do jasnego określenia granic i zwiększenia kontroli wód terytorialnych i tych znajdujących się w wyłącznej strefie ekonomicznej Japonii. Tokio też liczy, że nazwanie wysp zwiększy zainteresowanie rodzimej opinii publicznej.

Wyspy Senkaku (Diaoyu w ChRL lub Diaoyutai na Tajwanie) znajdują się na nowo pod administracją japońską od 1972 roku, a we władaniu Japonii pozostają od 1895 roku. Wcześniej były czasowo zasiedlane przez japońskich rybaków, ale formalnie żadne państwo nigdy nie objęło ich swoją administracją. Traktat pokojowy z Japonią z San Francisco z 1951 nie wymienił wysp jako terytoriów, do których roszczeń Tokio się zrzekło. Dlatego w 1972 roku, kiedy Japonia przejęła od Stanów Zjednoczonych administrację Okinawy i wysp Ryūkyū, także wyspy Senkaku wróciły formalnie pod władzę Tokio. W rzeczywistości wyspy od lat były własnością rodziny Kurihara, od której zostały zakupione w 2012 roku przez rząd japoński za cenę 2,05 miliarda Jenów.

Od kiedy pojawiły się możliwości wydobycia gazu i ropy z dużych głębokości swoje roszczenia do wysp zaczęły zgłaszać zarówno Republika Chińska, jak i ChRL.  Pretensje obydwu państw chińskich opierają się na starych mapach (najstarsza jest z 1534 roku), na których oznaczono wyspy, ale nie ma żadnych zapisków historycznych, ani śladów materialnych, aby kiedykolwiek rzeczywiście znajdowały się pod administracją chińską.

Sprawę komplikują powojenne działania wielkich mocarstw, które w decyzjach poczdamskich określiły, iż Japonia zatrzyma tylko „the islands of Honshū, Hokkaidō, Kyūshū, Shikoku and such minor islands as we determine” (wyspy Honshu, Hokkaido, Kyunshu, Shikoku i inne mniejsze wyspy jakie uznamy). W takiej formie postanowienia poczdamskie zostały zaakceptowane przez Tokio w traktacie z 1951 roku. Dlatego de facto – zgodnie z ustaleniami z Poczdamu i traktatem z San Francisco – to praktycznie Stany Zjednoczone zadecydowały o przynależności Senkaku do Japonii nie przekazując ich Chinom w 1945, a potem oddając je formalnie Japonii w 1972.

Może się to komuś nie podobać, ale taki jest stan prawny.

Opublikował/a Michał Bogusz

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Google

Komentujesz korzystając z konta Google. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Facebooku

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Wyloguj /  Zmień )

Połączenie z %s

Ta witryna wykorzystuje usługę Akismet aby zredukować ilość spamu. Dowiedz się w jaki sposób dane w twoich komentarzach są przetwarzane.