300 wierszy Tang

Mam nowy projekt. Co tydzień będę się starał przetłumaczyć jeden z klasycznych wierszy z czasów Dynastii Tang (618-907). Nie wiem, czy mi się uda, ale zawsze warto spróbować. Nie samą polityką człowiek żyje.

Staram się tłumaczyć dosłownie, jak się tylko da, ale gdzieniegdzie trzeba dodać słowo lub dwa. Czuję jednak, że fakt, iż język polski posiada przypadki gramatyczne, pozwala na o wiele bliższe oddanie pierwowzoru, niż jest to na przykład w dostępnych tłumaczeniach na język angielski czy francuski.

„Trzysta wierszy Tang” (唐詩三百首) zostały skompilowane przez Sun Zhu (孫洙) w czasach mandżurskich i wydane w 1764 roku. Do dnia dzisiejszego jest to pozycja obowiązkowa w bibliotece domowej chińskiej inteligencji, a dzieci muszą się wielu z nich uczyć w szkole na pamięć, co pewnie, jak wszędzie na świecie, nie budzi wśród nich zbytniego entuzjazmu.

Wiele z tych poematów, może nawet wszystkie, to dzieła, które mimo upływu ponad tysiąca lat się nie zestarzały.

Du Fu (杜甫)
Piękna (佳人)
Wyglądanie wiosny (春望)
Długa Wspinaczka (登高)

Li Bai (李白)
Pożegnanie z przyjacielem (送友人)
Rozstanie w winiarni w Nanjing (金陵酒肆留別)

Wang Wei (王維)
Chata nad rzeką Wei (渭川田家)
Pieśń o dziewczynie z Luoyang (洛陽女兒行)

Du Mu (杜牧)
Noc w tawernie
Przycumować nad rzeką Qinhuai (泊秦淮)

Wyznanie (遣懷)

Bai Juyi (白居易)
Sugestia dla mojego przyjaciela Liu (問劉十九)
Trawy

Meng Haoran (孟浩然)
Nocne cumowanie na rzecze Jiande (宿建德江 )

Cen Shen (岑參)
O spotkaniu kuriera do stolicy (逢入京使)

Wei Yingwu (韋應物)
Wiersz do taoistycznego pustelnika z góry Chuanjiao (寄全椒山中道士)

Liu Changqing (劉長卿)
Słysząc grającego na lutni (彈琴)

Wang Changling (王昌齡)
W jej cichym oknie (閨怨)