Qian Qi (錢起, 710–782) kolejny poeta o którym pamięć przetrwałą tylko dzięki temu, że jego utwory (trzy) znalazły się w antologii „Trzystu wierszy Tang”.

送僧歸日本
上國隨緣住, 來途若夢行。
浮天滄海遠, 去世法舟輕。
水月通禪寂, 魚龍聽梵聲。
惟憐一燈影, 萬里眼中明。

Pożegnanie mnicha wracającego do Japonii

Z Centralnych Równin1 karmy wyrokiem odchodzisz,
wstępujesz na drogę zdającą się podróżą ze snu.

Niebo z morzem zielonym się zlewa daleko,
odchodzisz ze świata jedynie w kruchej łodzi.

Woda i Księżyc pogrążone razem w Zazen,
ryby i smoki słuchają buddyjskiej ciszy.

Najlepszy jak pojedyncza lampa rzuca cień,
na tysiąc mil poza horyzont oko widzi światło.


1 上國, dzisiaj to Zhongyuan (中原) czyli równiny centralne w środkowym biegu Żółtej Rzeki, uznawane za kolebkę chińskiej cywilizacji.

Opublikował/a Michał Bogusz

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Google

Komentujesz korzystając z konta Google. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Facebooku

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Wyloguj /  Zmień )

Połączenie z %s

Ta witryna wykorzystuje usługę Akismet aby zredukować ilość spamu. Dowiedz się w jaki sposób dane w twoich komentarzach są przetwarzane.