Tag: książka

Tidiane N’Diaye: Żółte i czarne. Historia chińskiej obecności w Afryce

Nieczęsto można wziąć w Polsce do ręki książkę afrykańskiego autora, a już tym bardziej książkę poświęconą związkom Afryki z Chinami. Co prawda, wielu autorów z Zachodu zajęło się już tematem, ale często sprowadza się to do mówienia Afrykanom, co mają myśleć o Chinach.

Lung Yingtai: Wielka rzeka, wielkie morze 1949

Ta książka jest jak Chiny: wciągająca, fascynująca, wielowymiarowa oraz pozostawia niepokój.

Jonathan D. Spence: The Search for Modern China

To ogromne erudycyjne działo liczące ponad dziewięćset stron, z tego tekst to siedemset stron, plus dodatki. Towarzyszy mu też zbiór dokumentów i tekstów źródłowych „The Search for Modern China: A Documentary Collection” pod redakcją Pei-kai Cheng, Michaela Lestz i samego Spence’a.

James Bradley: The China Mirage: The Hidden History of American Disaster in Asia

Osią książki Bradleya jest rodzina Franklina Delano Roosevelta, zaczynając od pradziadka, Warrena Delano, który wzbogacił się na handlu opium w Chinach…

Florian Schneider: China’s Digital Nationalism

Kiedy cyfrowy nacjonalizm zostaje skonfrontowany z problemami międzynarodowymi, zarówno na scenie regionalnej, jak i globalne, to okazuje się wtedy, że zamiast pomagać partii, to wiąże jej ręce i tworzy własną narrację, daleką od tego, co partia miała w planach.

Luigi Tomba: The Government Next Door. Neighborhood Politics in Urban China

W przeciwieństwie do większości państwa w ChRL polityka dochodzi do samych drzwi domów, a często je także przekracza – w czasach Mao wszechobecne megafony sączyły propagandę cały dzień także w środku.

Ma Jian: Czerwony pył

Chiny w „Czerwonym pyle” są wciąż surowe, aby nie powiedzieć szorstkie, ale równocześnie, mimo wszechobecności partii komunistycznej, w jakiś sposób atrakcyjne. Może dlatego, że są autentyczne, jeszcze bez obecnej dzisiaj fałszywej fasady nowoczesności.

Julia Lovell: Maoism: A Global History

Nowe pokolenie działaczy, wychowanych już na dobrych tłumaczeniach klasyki marksistowskiej nie musi się zadowalać zwulgaryzowaną wersją marksizmu w wydaniu człopskiego syna z Hunan. Zachowali go jako rozpoznawany przez masy symbol, ale źródeł ich ideologii należy szukać w leninowskich tekstach. Nie bez przyczyny Xi Jinping zdaje się częściej cytować Stalina niż Mao.

Christian Sorace, Ivan Franceschini, Nicholas Loubere: Afterlives of Chinese Communism: Political Concepts from Mao to Xi

Książka miała premierę w czerwcu, ale dopiero teraz dotarła do mnie i od razu wszystko rzuciłem w kąt, aby się w niej zanurzyć. Po dwudziestu latach zajmowania się Chinami, nie zdarza mi się już zbyt często, abym wyczekiwał jakiejś publikacji, co już samo w sobie powinno być chyba rekomendacją.

Obert Hodzi: The End of China’s Non-Intervention Policy in Africa

Hodzi, wykładowca na Uniwersytecie Helsińskim, przekonuje, że Pekin stopniowo odchodzi od polityki nieinterwencji w Afryce – dodam od siebie, że nie tylko w Afryce – i zaczyna się zachowywać, jak typowe supermocarstwo.

Tom Miller: China’s Urban Billion: The Story behind the Biggest Migration in Human History

Odpowiedzią KPCh w 1949 roku na „odwieczny” problem agrarny była likwidacja prywatnej własności ziemi. Zakładano, że zapobiegnie to kumulacji ziemi w rękach prywatnych. Celem było nie tylko powstrzymanie problemu agrarnego, ale też uniemożliwianie powstania alternatywnej wobec KPCh lokalnej elity. Problem w tym, że teoretyczna ziemia w rękach państwa, w praktyce oznacza ziemię w rękach lokalnych struktur KPCh.

Leta Hong Fincher: Betraying Big Brother: The Feminist Awakening in China

Książkę przysłoniła niestety kwestia recenzji w „Foreign Affairs” i dylemat, czy członek KPCh może dać obiektywną ocenę pracy krytycznej wobec KPCh. Szkoda, ponieważ zasługuje ona na uwagę także z innych powodów.

John M. Carroll: A Concise History of Hong Kong

Jest to studium rozwoju miasta, jego społeczeństwa, kultury i gospodarki, ale na pierwszym miejscu niezwykle przedsiębiorczych ludzi, potrafiących wykorzystać swoje zdolności zarówno w handlu, w przestępczości (triady), jak i w politycznej aktywności.