Kategoria: 300 wierszy Tang

Li Pin: „Przekraczając Rzekę Han”

Za górami listy z wiadomościami ustały,
minęła zima i nastała ponownie wiosna.

Pei Di: „Do Cui Jiu”

Wracając górami przez głębie i płycizny przechodzę,
muszę do końca wykorzystać tego krajobrazu piękno.

Cui Tu: „Samotna dzika gęś”

Wiele kluczy wracając granicę przekracza,
niewyraźny cieniu samotnie dokąd podążasz?

He Zhizhang: „Powrót do domu”

Młodym opuściłem dom, starym wracam,
dialektu nie utraciłem, ale skronie posiwiały.

Chen Zi’ang: „Na bramie Yuzhou”

Przed sobą nie widzę przodków,
za sobą nie widzę nikogo z nadchodzących pokoleń.

Zhang Xu: „Potok kwitnącej brzoskwini”

Niewyraźny most wynurza się ponad równinę mglistą,
kamienna grobla na zachodnim brzegu szuka rybackiej łodzi.

Zu Yong: „Śnieżne szczyty Zhongnan”

Pochmurne szczyty Zhongnan strzelają w górę,
śnieżne zaspy podtrzymywane obłokami.

Zu Yong: „Spoglądając na wewnętrzną bramę Wielkiego Muru”

Jak tylko regionu Yan gościnę opuściłem serce mi zadrżało,
w drodze ku zgiełku piszczałek i bębnów chińskich obozów.

Gu Kuang: „Pałacowy wiersz”

Z jadeitowego gmachu w pół drogi do nieba wzlatują muzyka i pieśni,
wiatr niesie pałacowych konkubin śmiechy i rozmowy zmieszane.

Zheng Tian: „Zbocze Mawei”

Kiedy cesarz wrócił z konnej przejażdżki, Yangfei zginęła,
chmura i deszcz niezapomniane, codzienne nowe.

Wuminshi: „Dzień bez ognia”

Kończy się Zimne Jedzenie – deszcz trawę zrasza obficie,
wciąż jęczmienia kłosy na wietrze falują, a wierzby połyskują na grobli.

Xibiren: „Generał Ge Shu”

Północna Konstelacja Siedmiu Gwiazd wysoko,
Ge Shu nocą wznosi ostrze.

Ma Dai: „Rozpamiętywanie przeszłości nad rzeką Chu”

Mroźne powietrze i zimne promienie zbiegają się,
zachodzące słońce chowa się za dalekimi wzgórzami.