Du Fu: „Piękna”

Shangguan Yunzhu (上官云珠 1920-1968).

Wracamy dzisiaj do niezrównanego Du Fu.

佳人
絕代有佳人, 幽居在空谷;
自云良家子, 零落依草木。
關中昔喪亂, 兄弟遭殺戮;
官高何足論? 不得收骨肉。
世情惡衰歇, 萬事隨轉燭。
夫婿輕薄兒, 新人美如玉。
合昏尚知時, 鴛鴦不獨宿;
但見新人笑, 那聞舊人哭?
在山泉水清, 出山泉水濁。
侍婢賣珠迴, 牽蘿補茅屋。
摘花不插髮, 采柏動盈掬。
天寒翠袖薄, 日暮倚修竹。

Piękna

Nie ma piękniejszej w jej pokoleniu,
samotna mieszka w pustej dolinie;

przyznaje, z dobrej jest rodziny,
zubożałej, sprowadzonej do jedzenia trawy.

Podczas jatki na równinie Guangzhong,*
braci, krewnych spotkała gwałtowna śmierć;

— co dał wysoki status, pełen szacunek?
nawet nie mogli zachować rodu.

Świata zło tylko na moment odpuszcza,
po czym wiele rzuca by przyćmić światło.

Mąż połajdaczyć się lubi,
nowych piękności szuka jak jadeitu.

Kiedy zmierzchu godzina jest znana,
przyrzeka szczęście nie tylko na noc;

— ale tylko ujrzy uśmiech nowej,
już usłyszy płacz poprzedniej?

W górach źródlana woda czysta,
opuszcza góry zbrukana.

Wyczekuje powrotu służącej, co poszła sprzedać perły,
by zebrać trzciny na naprawę strzechy.

Zbiera kwiaty, ale nie wpina ich we włosy,
przesypuje rękoma opadłe igły cyprysu.

Pomimo zimnego dnia odrzuca zielone rękawy,
w zachodzącym słońcu opiera się o przycięty bambus.

* Równina nad rzeką Wei w Shaanxi.

Reklamy

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Wyloguj / Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Wyloguj / Zmień )

Zdjęcie na Facebooku

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Wyloguj / Zmień )

Zdjęcie na Google+

Komentujesz korzystając z konta Google+. Wyloguj / Zmień )

Connecting to %s