Du Fu: „Wyglądanie wiosny”

Na pierwszy ogień wybrałem wiersz Du Fu (杜甫 712-77o).

春望
國破山河在, 城春草木深。
感時花濺淚, 恨別鳥驚心。
烽火連三月, 家書抵萬金。
白頭搔更短, 渾欲不勝簪。

Wyglądanie wiosny

Kraj złamany, góry i rzeki zostały,
wiosna nastaje, trawa i drzewa zielenieją.

Trącone pąki kwiatów jak łzy opadają,
nienawiści osamotniony ptak wyśpiewuje serce.

Wojenne znaki płoną od trzech miesięcy,
z domu list nadchodzący wart tysiące sztuk złota.

Białe włosy przeczesuję coraz rzadsze,
sama mglista tęsknota niezdolna utrzymać spinkę.

Reklamy

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Wyloguj / Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Wyloguj / Zmień )

Zdjęcie na Facebooku

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Wyloguj / Zmień )

Zdjęcie na Google+

Komentujesz korzystając z konta Google+. Wyloguj / Zmień )

Connecting to %s