Dzisiaj ostatni utwór Zhang Hu z antologii1 oraz ostatni wiersz napisany w zbiorze w stylu czterech wersów w pięciu hieroglifach (五言絕句).

何滿子
故國三千里, 深宮二十年。
一聲何滿子, 雙淚落君前。

He Manzi2

Stary kraj trzy tysiące mil stąd,
zamknięta w pałacu lat trzydzieści.

Na pierwszy ton pieśni He Manzi,
para łez widoczna na damy twarzy.


1 Przetrwała do naszych czasów również druga część tego wiersza, ale nie weszła jednak do antologii. Zapewne przetłumaczę ją mimo to za tydzień.
2 Według powstałej w czasach dynastii Song „Kolekcji Poezji Yuefu” (乐府诗集) zebranej przez Guo Maoqian (1041-1099) He Manzi był pieśniarzem, który skomponował pieśń czekając na własną egzekucję. Samo nazwisko i imię He Manzi można przetłumaczyć jako: co za spełniony syn, więc przemknęła mi przez moment myśl, że może to nie jest prawdziwa postać.

Opublikował/a Michał Bogusz

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Google

Komentujesz korzystając z konta Google. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Facebooku

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Wyloguj /  Zmień )

Połączenie z %s

Ta witryna wykorzystuje usługę Akismet aby zredukować ilość spamu. Dowiedz się w jaki sposób dane w twoich komentarzach są przetwarzane.