Dzisiaj czas na nowego poetę. Meng Haoran (孟浩然 689 lub 691–740).

宿建德江 
移舟泊煙渚, 日暮客愁新。
野曠天低樹, 江清月近人。

Nocne cumowanie na rzecze Jiande

Bujająca się łódź do zamglonego brzegu przybija,
zachodzące słońce dalekie troski odnawia.

Pusta przestrzeń nieba pochyla się nad drzewami,
w czystych wodach rzeki księżyc bliskim się staje.

Opublikował/a Michał Bogusz

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Google+

Komentujesz korzystając z konta Google+. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Facebooku

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Wyloguj /  Zmień )

w

Connecting to %s