Drugi i ostatni wiersz Xu Hun.

秋日赴闕題潼關驛樓
紅葉晚蕭蕭, 長亭酒一瓢。
殘雲歸太華, 疏雨過中條。
樹色隨山迥, 河聲入海遙。
帝鄉明日到, 猶自夢漁樵。

Na postoju w Tongguan1 w czasie jesiennej podróży do stolicy

Czerwone liście wieczorem ponuro zwisają,
w długim pawilonie2 piję wino czerpakiem.

Porozrywane chmury płyną nad Taihua,3
przechodzi już deszcz nad Zhongtiao.4

Drzewa ubarwiają po kolei góry w oddali,
kipiąca rzeka zmierza do dalekiego morza.

Cesarską domenę już jutro osiągnę,
lecz wciąż marzę o życiu rybaka i drwala.5


1 Tongguan (潼關) to przełęcz w Shaanxi.
2 Długi pawilon (長亭) to nazwa budowanych co dziesięć mil zajazdów.
3 Taihua (太華), chodzi o Górę Hua (华山) w zachodniej Shaanxi.
4 Zhongtiao (中條) chodzi o Górę Leishou (雷首) w południowej Shaanxi.
5 Dosłownie zbieracza chrustu, ale to zbyt długie.

Opublikował/a Michał Bogusz

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Google

Komentujesz korzystając z konta Google. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Facebooku

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Wyloguj /  Zmień )

Połączenie z %s

Ta witryna wykorzystuje usługę Akismet aby zredukować ilość spamu. Dowiedz się w jaki sposób dane w twoich komentarzach są przetwarzane.