遣悲懷之二
昔日戲言身後事, 今朝都到眼前來。
衣裳已施行看盡, 針線猶存未忍開。
尚想舊情憐婢僕, 也曾因夢送錢財。
誠知此恨人人有, 貧賤夫妻百事哀。

Elegia II

W starych czasach żartowaliśmy o życiu po śmierci,
dzisiaj obydwoje stanęliśmy w jego obliczu.

Większość twoich ubrań już oddana potrzebującym,
tylko pudła z igłami i nićmi nie potrafię jeszcze otworzyć.

Wciąż wspominam twoje przywiązanie do naszych służebnych,
także niedawno śniłem o tobie, że posyłam ci parę groszy.1

Rozumiem, że wszyscy ludzie muszą tego bólu doświadczyć,
lecz dla biedaków oraz męża i żony po sto kroć on większy.


1 Zob. wpis Joss Paper.

Opublikował/a Michał Bogusz

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Google

Komentujesz korzystając z konta Google. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Facebooku

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Wyloguj /  Zmień )

Połączenie z %s

Ta witryna wykorzystuje usługę Akismet aby zredukować ilość spamu. Dowiedz się w jaki sposób dane w twoich komentarzach są przetwarzane.