Wracamy do Li Shangyin, kiedy opadają już nawet najtrwalsze kwiaty.

落花
高閣客竟去, 小園花亂飛。
參差連曲陌, 迢遞送斜暉。
腸斷未忍掃, 眼穿仍欲歸。
芳心向春盡, 所得是沾衣。

Opadające kwiaty

Wysoki pawilon goście nagle opuścili,
z ogrodu kwiaty w nieładzie odleciały.

Poszarpane tworzą pokręconą ścieżkę,
daleko sięgają jak wschodzące słońce.

Skręca w brzuchu, kiedy mam je zmieść,
wypatruję uparcie jednak ich powrotu.

Ukochany zapach zanika wraz z wiosny końcem,
jedyne co można zyskać to mokre ubranie.

Opublikował/a Michał Bogusz

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Google

Komentujesz korzystając z konta Google. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Facebooku

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Wyloguj /  Zmień )

Połączenie z %s

Ta witryna wykorzystuje usługę Akismet aby zredukować ilość spamu. Dowiedz się w jaki sposób dane w twoich komentarzach są przetwarzane.