Li Shangyin: „Wiatr i deszcz”

Li Shangyin ponownie.

風雨 
淒涼寶劍篇, 羈泊欲窮年。
黃葉仍風雨, 青樓自管絃。
新知遭薄俗, 舊好隔良緣。
心斷新豐酒, 銷愁斗幾千。

Wiatr i deszcz

Przejmujące zimno Poematu szlachetnego sztyletu,*
rozjazdów i namiętności wiele pozbawiło lat.

Pożółkłe liście pozostają na wietrze i deszczu,
dom uciech sam rozbrzmiewa szczebiotem i akordem.

Nowi znajomi, spotkani przypadkiem, lekko wulgarni,
starzy przyjaciele, daleko, szczęśliwie żonaci.

Serce tęskni za winem z Xinfeng,**
by stopić trosk i zmagań tysiąc, prawie.

* Prawdopodobnie mowa o wierszu Guo Yuanzhen (郭元振 656–713, także: Guo Zhen 郭震) pod tytułem „Poemat szlachetnego sztyletu” (古劍篇 także: 一作寶劍篇). Wiersz, mimo że pochodzi z epoki, nie znalazł się w antologii Sun Zhu i chyba słusznie…
** 新豐 (新丰) na kontynencie jest co najmniej sześć miejscowości o tej nazwie. Jest też jedna na Tajwanie, ale tą można wyeliminować od ręki. Prawdopodobnie chodzi o Xinfeng w powiecie Lintong w Shaanxi.

Reklamy

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Wyloguj / Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Wyloguj / Zmień )

Zdjęcie na Facebooku

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Wyloguj / Zmień )

Zdjęcie na Google+

Komentujesz korzystając z konta Google+. Wyloguj / Zmień )

Connecting to %s