感遇其八
永日徒離憂,臨風懷蹇修。
美人何處所,孤客空悠悠。
青鳥跂不至,朱鱉誰雲浮。
夜分起躑躅,時逝曷淹留。

Lament 8

Odwiecznego dnia uczeń porzuca zmartwienie,
stojąc oko w oko z wiatrem jaźń kulejącą naprawia.

Piękna, gdzieś jest tu i teraz,
samotny gość pod nagim niebem wieczność czeka.

Niebieski ptak nie może przysiąść nawet na chwilę,
a cynobrowy wodny żółw na chmurze się unosi.

W środku nocy wstaję włóczyć się powoli,
gdy nastanie czas śmierci, czemu zostawać dłużej.

Opublikował/a Michał Bogusz

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Facebooku

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Wyloguj /  Zmień )

Połączenie z %s

Ta witryna wykorzystuje usługę Akismet aby zredukować ilość spamu. Dowiedz się w jaki sposób dane w twoich komentarzach są przetwarzane.