Dzisiaj po raz pierwszy Zhang Jiuling (張九齡 678 – 740). W antologii znajdziemy pięć jego utworów, jest to jeden z tych poetów epoki Tang, o którego życiu wiemy zadziwiająco dużo. Szkoda, że nie zachowało się równie dużo jego wierszy.

望月懷遠
海上生明月, 天涯共此時。
情人怨遙夜, 竟夕起相思。
滅燭憐光滿, 披衣覺露滋。
不堪盈手贈, 還寢夢佳期。

Rozmyślając o dalekim w czasie pełni

Nad morzem wschodzi jasny księżyc,
na każdym krańcu świata taki sam.

Ukochani narzekają rozdzielni nocą,
do świtu przebudzeni będą tęsknić.

Gaszę świecę, aby docenić w pełni księżycową poświatę,
zakładam ubranie i czuję, że przesiąkło morską wilgocią.

Nie można przez niego przekazać daru,
lepiej położyć się i śnić o lepszych czasach.1


1 佳期 dosłownie piękny okres, oznacza także dzień ślubu.

Opublikował/a Michał Bogusz

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Google

Komentujesz korzystając z konta Google. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Facebooku

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Wyloguj /  Zmień )

Połączenie z %s

Ta witryna wykorzystuje usługę Akismet aby zredukować ilość spamu. Dowiedz się w jaki sposób dane w twoich komentarzach są przetwarzane.