Wracamy do Wei Yingwu.

東郊
吏舍跼終年, 出郊曠清曙。
楊柳散和風, 青山澹吾慮。
依叢適自憩, 緣澗還復去。
微雨靄芳原, 春鳩鳴何處?
樂幽心屢止, 遵事跡猶遽;
終罷斯結廬, 慕陶真可庶。

Wschodnie przedmieścia

W ciasnym biurze prostego urzędnika rok cały spędzam,
uciekłem z przedmieść, urwałem się w pogodny poranek.

Wierzba targana poranną bryzą,
zielone wzgórza spokojne, rozmyślam.

Pod lasem wygodnie odpoczywam,
bez celu w górskim strumieniu brodzę.

Lekki deszcz, mgła i pachnące źródło,
gdzie zanosi się wiosenna turkawka?

Serce równowagi trza ponownie opuścić,
zająć się obowiązkami jak najszybciej.

Rzucić to wszystko i zbudować tutaj dom,
taki jak w rodzinnych stronach, podobny.

Opublikował/a Michał Bogusz

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Google

Komentujesz korzystając z konta Google. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Facebooku

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Wyloguj /  Zmień )

Połączenie z %s

Ta witryna wykorzystuje usługę Akismet aby zredukować ilość spamu. Dowiedz się w jaki sposób dane w twoich komentarzach są przetwarzane.