Liu Jixu (劉脊虛 ?-?).

闕題 
道由白雲盡, 春與青溪長。
時有落花至, 遠隋流水香。
閑門向山路, 深柳讀書堂。
幽映每白日, 清輝照衣裳。

Wiersz

Droga kończy się wśród białych chmur,
wiosna dłuższa niż siny strumień.

Jest czas, kiedy wpadają do niej kwiaty,
a woda niesie słodki zapach daleko.

Pusta brama na górską drogę prowadzi,
czytam książkę pod kopułą ciemnej wierzby.

Skrytego oświetla każdego słonecznego dnia,
czysty i jasny promień migając na ubraniu.

Opublikował/a Michał Bogusz

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Google+

Komentujesz korzystając z konta Google+. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Facebooku

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Wyloguj /  Zmień )

Connecting to %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.