Ostatni utwór Sikong Shu w antologii. Muszę przyznać, że jego mroczny, pesymistyczny styl idealnie pasuje do tej pory roku.

雲陽館與韓紳宿別
故人江海別, 幾度隔山川。
乍見翻疑夢, 相悲各問年。
孤燈寒照雨, 深竹暗浮煙。
更有明朝恨, 離杯惜共傳。

Pożegnanie z Han Shen w zajeździe Yunyang

Starzy przyjaciele rzeką i morzem rozdzielni,
a lat parę przyrodni bracia1 strumieniem podzieleni.

Nagle ujrzawszy cię uznałem to za sen,
obydwaj smutni na raz spytaliśmy się o wiek.

Samotna lampa drga rozświetlając deszcz,
gęsty las bambusowy skrywa unoszącą się mgłę.

Wciąż jest jutro, aby czegoś żałować,
pożegnalne kieliszki czule razem zrobimy.


1 隔山 dokładnie przyrodni bracia mający tego samego ojca.

Opublikował/a Michał Bogusz

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Google+

Komentujesz korzystając z konta Google+. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Facebooku

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Wyloguj /  Zmień )

Połączenie z %s

Ta witryna wykorzystuje usługę Akismet aby zredukować ilość spamu. Dowiedz się w jaki sposób dane w twoich komentarzach są przetwarzane.