Wracamy do Wei Yingwu

寄李儋元錫
去年花裡逢君別, 今日花開又一年。
世事茫茫難自料, 春愁黯黯獨成眠。
身多疾病思田里, 邑有流亡愧俸錢。
聞道欲來相問訊, 西樓望月幾回圓。

Do moich przyjaciół Li Dan i Yuan Xi1

Zeszłego rok na kwiecistej łące spotkaliśmy się panowie,
dzisiejszego dnia mija rok i kwiaty otwierają się ponownie.

Światowe sprawy szerokie i skryte wciąż komplikują się same,
na przednówku2 na duchu upadam3 samotny wychodząc z letargu.

Ciało dotknięte wieloma chorobami wspomina rodzinne strony,4
w miasteczku uchodźcy, wstyd mi brać pobory, nie mogąc pomóc.

Dotarły do mnie słuchy o waszym przyjeździe w odwiedziny,
z zachodniej wierzy liczę ile jeszcze pełni Księżyca przeminie.


1 李儋 i 元锡 Li Dan (Wei) oraz Yuan Xi, to dwaj przyjaciele autora. O pierwszym z nich nie wiadomo wiele. Jedynie, że służył jako kapłan w świątyni. Pamięć o nim przerwała tylko i wyłącznie dlatego, że przyjaźnił się z Wei Yingwu – kolejny powód, aby zadawać się z poetami. Drugi, Yuan Xi (? – 825) – nie mylić z innym Yuan Xi (袁熙 ? – 207) – zapisał się w kronikach. Był urzędnikiem i służył m. in. W Ganzhou, Suzhou i Fuzhou.
2 春愁 dosłownie wiosenne obawy, to podobnie jak w Europie oznaczało kiedyś niedobór żywności na przednówku. W szerszym kontekście to okres smuty.
3 黯黯 dosłownie głęboka ciemność.
4 思田里 dosłownie myśleć o polu należącym do rodziny.

Opublikował/a Michał Bogusz

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Google

Komentujesz korzystając z konta Google. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Facebooku

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Wyloguj /  Zmień )

Połączenie z %s

Ta witryna wykorzystuje usługę Akismet aby zredukować ilość spamu. Dowiedz się w jaki sposób dane w twoich komentarzach są przetwarzane.