Wracam do Wang Wei.

山居秋暝
空山新雨後, 天氣晚來秋。
明月松間照, 清泉石上流。
竹喧歸浣女, 蓮動下漁舟。
隨意春芳歇, 王孫自可留。

Jesienny wieczór spędzony w górach

Puste góry po świeżym deszczu,
żywioł wieczorem przynosi jesień.

Jasny księżyc między sosnami prześwieca,
czysty strumień po kamieniach spływa.

Bambus przygrywa wracającej praczce,
lotos ustępuje przed rybacką łodzią.

Nieskrępowany niczym zapach wiosny odchodzi,
gdy władcy i wnukowie sami mogą tu pozostać.

Opublikował/a Michał Bogusz

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Google

Komentujesz korzystając z konta Google. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Facebooku

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Wyloguj /  Zmień )

Połączenie z %s

Ta witryna wykorzystuje usługę Akismet aby zredukować ilość spamu. Dowiedz się w jaki sposób dane w twoich komentarzach są przetwarzane.