Do 23 listopada w Muzeum Narodowym w Tajpej będzie dostępna przekrojowa wystawa prac Chang Dai-chien (張大千 pinyin: Zhang Daqian) z okazji trzydziestej rocznicy śmierci. Zgromadzono tutaj 105 prac także z muzeów na kontynencie. Co udało się dzięki rzadkiej kooperacji miedzy instytucjami kulturalnymi z Tajwanu i ChRL.
Jeżeli ktoś ma okazję, to powinien zobaczyć, nie wiadomo, kiedy będzie można zobaczyć tyle jego dzieł w jednym miejscu.
Chang urodził się w 1899 roku Sichuan w rodzinie o artystycznych tradycjach. Studiował w Kioto techniki barwienia tkanin. Po powrocie do Chin pracował w Szanghaju, gdzie rozwinęła się jego kariera. W 1949 roku uciekł z Chin, za nim osiadł na Tajwanie w 1978 roku, mieszkał w Argentynie, Brazylii i Kalifornii. W 1956 spotkał się z Picasso, co zostało uznane za szczyt malarstwa Wschodu i Zachodu.
Jego styl ewoluował całe życie. Zaczynał jako klasyczny chiński malarz naśladujący starych mistrzów, aby zostać w latach sześćdziesiątych – będąc już samemu po sześćdziesiątce (nigdy nie jest za późno!) współczesnym impresjonistą i ekspresjonistą dokonując syntezy malarstwa chińskiego i zachodniego wykorzystując zachodnie techniki malarskie aby przedstawić tradycyjne chińskie tematy.
zawielkimmurem.net 