1039970_274868162652616_500163330_o

Kiedy duchowy nauczyciel i jego uczniowie rozpoczęli poranne medytacje kot, który żył w klasztorze, zaczął miauczeć tak głośno, że nikt nie mógł się skupić. Dlatego nauczyciel nakazał wiązać kota na czas porannych medytacji na drugim końcu klasztoru.

Lata później, kiedy nauczyciel już dawno nie żył, nadal wiązano kota w czasie porannych medytacji. A kiedy i ten kot zdechł, przyprowadzono następnego, którego wiązano w czasie porannych medytacji.

Wieki później uczeni następcy duchowego nauczyciela napisali setki traktatów na temat religijnego znaczenia wiązania kota w czasie porannych medytacji.

Opublikował/a Michał Bogusz

2 Comments

  1. Wojtek Lamentowicz 12/12/2014 o 13:06

    To mądra historia o tym jak przypadki mogą tworzyć tradycje i wzory kultury.
    Serdecznie pozdrawiam

    Wojtek Lamentowicz

    Polubienie

    Odpowiedz

    1. Pokazuje też, że tradycje i wzory kulturowe to nie jest coś, do czego trzeba podchodzić „na kolanach”.
      Pozdrawiam!

      Polubienie

      Odpowiedz

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Google

Komentujesz korzystając z konta Google. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Facebooku

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Wyloguj /  Zmień )

Połączenie z %s

Ta witryna wykorzystuje usługę Akismet aby zredukować ilość spamu. Dowiedz się w jaki sposób dane w twoich komentarzach są przetwarzane.