Tytuł: Sino-Russian Relations in the 21 st Century (Stosunki chińsko-rosyjskie w XXI wieku)
Redakcja: Jo Inge Bekkevold, Bobo Lo
Wydawnictwo: Palgrave Macmillan (2019)

Nieraz już wyraziłem swój sceptycyzm wobec prac zbiorowych, które polegają na zbieraniu osobnych tekstów – inna sprawa to prace pisane razem, kiedy autorzy wspólnie pracują nad jednolitym tekstem. Wierzę jednak, że od każdej reguły są wyjątki, ale w tym wypadku prawdą jest, że do tej książki przyciągnęła mnie postać Bobo Lo, którego miałem okazję poznać osobiście. Bez wahania mogę powiedzieć, że to bardzo barwny, ale też kompetentny badacz relacji Rosji z Chinami.

Ostatnio dosyć dużo przeglądam prac poświęconym stosunkom chińsko-rosyjskim i zauważyłem pewną prawidłowość. Istnieje spora nierównowaga w zainteresowaniu tematem, a przede wszystkim wśród osób zajmujących się problemem. W większości są to specjaliści od Rosji, którzy zdobywają dodatkowe kompetencje w problematycznej chińskiej, głownie stosunków międzynarodowych. Trudno mi wytłumaczyć to zjawisko. Może jest odzwierciedleniem samych relacji ChRL z Rosją. Kiedy dla Moskwy Pekin jest ważnym partnerem, może już na równi z Waszyngtonem, to dla Pekinu Moskwa wciąż stanowi element, może i duży, ale jednak tylko przedmiot relacji międzynarodowych.

Niemniej ma to niekorzystne konsekwencje: kiedy osoby zajmujące się tematem w większości bardzo dobrze orientują się w kwestiach Rosyjskich i motywacjach stojących w za działaniami Kremla, to często nie rozumieją Chin. Ich analiza w tym aspekcie jest powierzchowna i często polega jedynie na analizie oficjalnych dokumentów. W najlepszym razie jest powtórzeniem przekazu chińskich think-tanków, które tak naprawdę są ekspozyturą władz.

Jak na tym tle plasuje się praca Lo i Bekkevold? Nie jest źle, ale wciąż jest widoczna nierównowaga, mimo że redaktorzy starali się wciągnąć osoby zajmujące się przede wszystkim Chinami, jak Mingjiang Li, Angela Poh (rozdział: The Indispensable Partner: Russia in China’s Grand Strategy) i Bin Yu (rozdział: From Global Governance to Global Disorder? Implications for Russia and China). Także sam Bekkevold jest specjalistą od polityki zagranicznej Chin (oprócz ciekawych konkluzji napisał też rozdział: China, Russia and the Great Power Contest in the Middle East).

O temacie samej książki nie ma sensu pisać, ponieważ w tym momencie jej temat jest chyba jasny dla każdego.

Opublikował/a Michał Bogusz

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Google

Komentujesz korzystając z konta Google. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Facebooku

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Wyloguj /  Zmień )

Połączenie z %s

Ta witryna wykorzystuje usługę Akismet aby zredukować ilość spamu. Dowiedz się w jaki sposób dane w twoich komentarzach są przetwarzane.