Tytuł: Vietnam’s Foreign Policy under Doi Moi
Redakcja: Le Hong Hiep i Anton Tsvetov
Wydawnictwo: ISEAS Publishing (2018)

Ta książka powstała jako podsumowanie 30 lat wietnamistkiej polityki zagranicznej od czasu VI Zjazdu – na zdjęciu u góry – Komunistycznej Partii Wietnamu (KPW), która przyjęła na nim program Doi Moi (Đổi Mới „odnowa”). Program wzorowany na dengxiaopingowskich reformach w ChRL, miał doprowadzić do głębokiego przeobrażenia gospodarczego Wietnamu, przy utrzymaniu autorytarnych rządów KPW.

Ta publikacja to typowa „składanka”, czyli praca zbiorowa, w której napisanie poszczególnych artykułów powierza się innym autorom. Dzięki temu każdy morze zdobyć jakieś punkty, pisząc dłuższy lub krótszy tekst. Nie oznacza to, że należy tego typu produkty przekreślić, zawsze można się z nich dowiedzieć wielu rzeczy, ale ja nie mogę się nigdy pozbyć wrażenia zmarnowanego potencjału – i nie mam na myśli tej konkretnej prac. Wydaje mi się, że gdyby to była praca zbiorowa z prawdziwego zdarzenia, tj. napisana litym tekstem wspólnie przez kilki specjalistów, kiedy każde zdanie jest przeanalizowane i przedyskutowane po wielokroć, to efekt byłby po prostu lepszy. Tyle tradycyjnej dywagacji przy okazji „składanek”.

Książka jest podzielona na trzy części. Pierwsza opowiada o generalnej ewolucji polityki zagranicznej od rozpoczęcia Doi Moi, druga prześwietla relacje Wietnamu z głównymi partnerami międzynarodowymi oraz sąsiadami w latach 1986-2016, z dużym naciskiem na proces pokojowy w Kambodży; trzecia jest poświęcona trzem (według autorów) głównym wyzwaniom wietnamskiej dyplomacji, tj, kwestii Morza Południowochińskiego, integracji z globalnym porządkiem gospodarczym oraz dyfuzji norm poprzez handel międzynarodowy na przykładzie relacji z Unią Europejską. Muszę przyznać, że obok problemu Morza Południowochińskiego to właśnie ostatni rozdział napisany przez Hoang Hai Ha przykuł moją największą uwagę.

Moim zdaniem Wietnam staje przed tym samym problemem jak ChRL, czyli jak odpowiedzieć na rosnącą presję normatywną otoczenia międzynarodowego. KPCh wybrała mieszaninę konfrontacji i wtórnego zamykania się z próbami aktywnego wpływania na system norm międzynarodowych. Wietnam jednak nie ma tej wagi, aby próbować wpływać na światowy system. Do wyboru ma albo całkowite otwarcie i przeprowadzenie także reform politycznych, albo „zatrzaśnięcie drzwi”. W tej chwili jednak nie musi jeszcze wybierać, ponieważ uwaga świata jest skupiona na wojnie handlowej z Chinami – koronawirus przeminie albo się do niego przyzwyczaimy, ale inne problemu nie znikną. Rola ChRL w globalnej układance, zmiany klimatyczne, rosnące nierówności i wzrost autorytaryzmów na świecie nie będą tak łatwe do załatwienia. Wietnam nie jest jeszcze na agendzie, ale kiedy raz przejmie część łańcuchów produkcji z Chin, to zacznie skupiać także większą uwagę na swojej sytuacji wewnętrznej.

Opublikował/a Michał Bogusz

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Google

Komentujesz korzystając z konta Google. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Facebooku

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Wyloguj /  Zmień )

Połączenie z %s

Ta witryna wykorzystuje usługę Akismet aby zredukować ilość spamu. Dowiedz się w jaki sposób dane w twoich komentarzach są przetwarzane.