Tytuł: Unruly Gods: Divinity and Society in China (Niesforni bogowie. Teologia o społeczeństwo w Chinach)
Redakcja: Meir Shahar, Robert P. Weller
Wydawnictwo: University of Hawaii Press (1996)

Kwestia religii w Chinach jest skomplikowana i wielowymiarowa jak wszystko za Wielkim Murem. Teoretycznie badacze wyróżniają w Chinach cztery tradycje religijne: buddyzm, taoizm i konfucjanizm oraz religie ludową. Pierwsze trzy są nazywane religiami instytucjonalnymi, kiedy religia ludowa jest nawet trudna do krótkiego opisania ze względu na wielość rożnych nurtów i wierzeń. Chociaż oczywiście można zakreślić pewien zbiór wspólny, z kultem przodku na pierwszym miejscu.

Co ważne, religia ludowa była (jest?) podzielana przez większość Chińczyków i określenie „ludowa” raczej odnosi się do jej źródeł niż zawęża jej zasięg społeczny. Ponadto religia ludowa czerpie szeroko z religii instytucjonalnych, ale też bardzo mocno na nie wpływa – wystarczy spojrzeć na panteon bóstw chińskiego buddyzmu. Praca pod redakcją Meir Shahar i Roberta Wellera jest próbą kompleksowego opisania chińskiej religii ludowej. Jak każda „zbiorówka” ma swoje wady i pewne aspekty są nie tknięte,1 ale wciąż, prawie 25 lat od wydania, jest to jedno z lepszych wprowadzeń do religii ludowej w Chinach.


1 Brakuje mi tutaj porządnego rozdziału o relacjach między religiami instytucjonalnymi i religią ludową.

Opublikował/a Michał Bogusz

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Google

Komentujesz korzystając z konta Google. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Facebooku

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Wyloguj /  Zmień )

Połączenie z %s

Ta witryna wykorzystuje usługę Akismet aby zredukować ilość spamu. Dowiedz się w jaki sposób dane w twoich komentarzach są przetwarzane.