lky_1_0_2

W 1965, kiedy Singapur został wydalony z Federacji Malezyjskiej nawet Lee nie był pewien przyszłości, co świetnie uchwyciły kamery telewizyjne w czasie jego przemówienia transmitowanego na żywo.

Dzisiaj w wieku 91 lat zmarł Lee Kuan Yew. Można mieć różny stosunek do samej osoby Lee, jak i jego polityki lub idei, włącznie z tzw. „azjatyckimi wartościami”. Trudno jednak nie przyznać, że we współczesnym świecie rzadko się zdarza, żeby jedna osoba odcisnęła tak duże piętno na swoim kraju.

Może przesadzę pisząc, że to postać na miarę Fryderyka Wielkiego czy Piotra I, ale chcę tym też uwypuklić także pewną anachroniczność Lee.

Nie ma co ukrywać, że choć wprowadzony przez niego system polityczny trudno nazwać krwawym, to jednak dosyć skutecznie wyeliminował wszelką realną opozycję i ograniczył wolność słowa. Pozostawał na stanowisku premiera przez 31 lat i choć został zastąpiony przez swojego syna Lee Hsien Loong, to dla nikogo nie pozostaje wątpliwością, że miał przeogromny wpływ na bieżącą politykę tak długo, jak pozwalało mu zdrowie.

Mimo że jego zwolennicy kreują obraz nieomylnego wizjonera, to jednak Lee popełnił wiele błędów. Na samym początku ulokował dosyć naiwnie swoje nadzieje w związku z Malezją i kiedy Singapur wyrzucono z federacji była to przede wszystkim porażka samego Lee. Trzeba przyznać jednak, że szybko się zebrał w sobie oraz przedstawił śmiały i porywający program przebudowy maleńkiego państwa, którego większość populacji utrzymywała się z pracy na rzecz bazy Royal Navy, którą zamknięto u progu niepodległości.

No cóż. Podobno, kiedy historycy nie potrafią czegoś wytłumaczyć, to nazywają to charyzmą. Nie wiem, czy Lee miał charyzmę. Na pewno był kimś, kogo Rzymianie nazywali „urodzonym autokratą” tj. osobą, która jest przyzwyczajona do wydawania rozkazów i do tego, że te rozkazy są wykonywane.

Lee zrozumiał, że Singapur musi postawić na swoją wyjątkowość i wykorzystać to, co wszyscy uważali za jego słabość i przekształcić w atut. Brak surowców naturalnych? Liczą się ludzie oraz ich innowacyjność i zdolności. Wielorasowe i wielokulturowe społeczeństwo? Różnorodność umożliwi nam współpracę ze wszystkimi. Mały rozmiar państwa? To pozwala na przeprowadzanie szybkich zmian i natychmiastowe reagowanie.

Jego inne pomysły były mniej… błyskotliwe. Aranżowanie małżeństw przez państwo między obywatelami z wysokim IQ, aby stworzyć nową superinteligentną rasę. Utrzymanie kar fizycznych w kodeksie karnym, czy zakaz importu i używania gumy do żucia. To tylko najbardziej znane.

Największą jego porażką – w mojej oczywiście ocenie – był fakt, że Lee cały czas był obecny w świadomości Singapurczyków. Do pewnego stopnia, jak każdy autokrata, ubezwłasnowolnił swoich ludzi. Jego śmierć to największy sprawdzian dla kraju. Singapur będzie mógł się teraz zmienić i będzie musiał się zmienić.

Opublikował/a Michał Bogusz

One Comment

  1. […] miała miejsce tylko trzykrotnie. W 1990 roku Goh Chok Tong (吴作栋) przejął urząd po Lee Kuan Yew (李光耀), ojcu obecnego premiera, który zajął stanowisko po Goh w 2004 […]

    Polubienie

    Odpowiedz

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Google

Komentujesz korzystając z konta Google. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Facebooku

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Wyloguj /  Zmień )

Połączenie z %s

Ta witryna wykorzystuje usługę Akismet aby zredukować ilość spamu. Dowiedz się w jaki sposób dane w twoich komentarzach są przetwarzane.