okladka528-600x600

Tytuł: Chińska kultura symboliczna. Jej współczesne metamorfozy w literaturze, teatrze i malarstwie
Autorka: Kasarełło Lidia
Wydawnictwo: Dialog 2011

Wspaniałą rzecz. Prawdziwa perełka na polskim rynku wydawniczym. Jest to też bez wątpienia książka akademicka, więc nie jest to lektura dla przeciętnego amatora Chin. Jednak każdy, kto stara się zrozumieć Chiny, a zwłaszcza zgłębić język powinien ją przeczytać.

Język – czy raczej pismo, ponieważ język chiński jest przede wszystkim pismem w tym pierwotnym znaczeniu: symbolem i obrazem; razem i osobno – i kultura splatają się w Chinach w sposób dla nas niewyobrażalny. Wynika to zarówno z faktu, że używamy do zapisu alfabetu, który jest transparentny w tym sensie, że pozwala zapisać dźwięk i to dźwięk jest nośnikiem informacji, a same symbole znikają.

Dla Chińczyków każdy znak jest nośnikiem symbolu, idei, które zmieniały się i ewoluowały przez tysiące lat. Każdy znak zawiera w sobie warstwy znaczeniowe, których odczytanie jest niemożliwe bez znajomości szerszego kontekstu kulturowego, zarówno formalnego – historycznego, jak nieformalnego – ludowego. Mitów i wierzeń. Filozofii elit i religii plebsu.

No cóż, nikt nie obiecywał, że nauka chińskiego będzie łatwa.

Od wydawcy:

Jest to pierwsza próba przybliżenia i wyjaśnienia symbolicznych treści i języka, jakim posługują się współcześni artyści chińscy. Książka pokazuje metamorfozę chińskiej kultury symbolicznej na przykładzie wybranych dzieł. Pośród analizowanych tekstów kultury są powieści i opowiadania Gao Xingjiana, Mo Yana i Su Tonga, a także obrazy Hu Yongkaia oraz najwybitniejszych przedstawicieli chińskiej awangardy końca XX i początków XXI wieku. Twórczość teatralną reprezentuje monumentalna opera o buddyzmie chan – Śnieg w sierpniu (Bayue xue) napisana i wyreżyserowana przez Gao Xingjiana.

Poszukiwaniom symboli, metafor i aluzji towarzyszy refleksja na temat roli tradycji, chroniącej podstawowe struktury znaczeniowe, pojęcia, znaki i obrazy. Chodzi tu o proces kształtowania symboli głębokich, zakorzenionych m.in. w korelatywnej kosmologii chińskiej i uniwersyzmie, a także o kulturę dobrowróżbną, przechowującą model myślenia symbolicznego.

Współczesny twórca chiński czerpie z tradycji kulturowej i doświadczenia społecznego, w których pamięć wspólnoty splata się z indywidualną pamięcią i wyobraźnią artystyczną. Jego wypowiedzi, nasycone symbolami, aluzjami i alegoriami nie tylko pozostają w dialogu ze współczesną kulturą i sztuką na świecie, ale przede wszystkim odgrywają ważną rolę w poszukiwaniu własnej tożsamości kulturowej.

Lidia Kasarełło, sinolog, profesor Uniwersytetu Warszawskiego, wykładowca w Zakładzie Sinologii Wydziału Orientalistycznego UW oraz w Zakładzie Japonistyki i Sinologii Instytutu Filologii Orientalnej Uniwersytetu Jagiellońskiego. Specjalizuje się w dziedzinie chińskiej kultury, zwłaszcza literatury, teatru i sztuk plastycznych. Najważniejsze publikacje: Tian Han. U źródeł nowego teatru chińskiego, 1995, Totemy życia. Chińska literatura poszukiwania korzeni, 2000, Węzły duszy. Chrestomatia współczesnych opowiadań chińskich (wybór, wstęp, opracowanie), 2005 oraz liczne artykuły w polskich i międzynarodowych naukowych czasopismach.

Opublikował/a Michał Bogusz

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Google

Komentujesz korzystając z konta Google. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Facebooku

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Wyloguj /  Zmień )

Połączenie z %s

Ta witryna wykorzystuje usługę Akismet aby zredukować ilość spamu. Dowiedz się w jaki sposób dane w twoich komentarzach są przetwarzane.