Sąd uniewinnia Słoneczniki

Sąd Okręgowy w Tajpej uniewinnił dzisiaj 22 osoby zaangażowane w tzw. Ruch Słonecznikowy z zarzutu wtargnięcia do Parlamentu nocą 18 marca 2014 roku. Sąd uznał, że działania protestujących, choć wyszły poza granice prawa, to były oparte na zasadzie obywatelskiego nieposłuszeństwa.

To pierwszy wyrok w sprawach dotyczących zajść z 2014 roku i choć oskarżenie może się jeszcze odwoływać, to można już mówić o sukcesie oskarżonych. Zwłaszcza, że w pierwszej sądzonej grupie byli Lin Fei-fan (林飛帆), Chen Wei-ting (陳為廷), Huang Kuo-chang (黃國昌) oraz Wei Yang (魏揚), którzy przewodzili protestowi ówczesnej nocy. Prokuratura zarzucała im między innymi nawoływanie do dokonania przestępstwa czy uniemożliwianie wykonywania czynności urzędnikom publicznym.

Sędzia Liao Chien-yu (廖建瑜), przewodniczący składu orzekającego stwierdził, iż sąd przeprowadził szczegółową analizę teorii i praktyki koncepcji obywatelskiego nieposłuszeństwa, sprawdzając źródła zarówno krajowe, jak i zagraniczne. Sąd przychylił się do opinii oskarżonych i ich obrońców, iż zajęcie budynku parlamentu było uzasadnione i usprawiedliwione społecznie, ponieważ miało zablokować zaakceptowanie przez parlament układu handlowo-usługowego z ChRL bez należytych konsultacji społecznych.

Bardzo ciekawe jest stwierdzenie zawarte w uzasadnieniu wyroku, precyzujące siedem podstawowych warunków by mówić o obywatelskim nieposłuszeństwie.

  1. Protest musi być skierowany przeciwko nielegalnym lub niesprawiedliwym działaniom władz w znacznej skali;
  2. działania muszą wynikać z zaniepokojenia o interes publiczny lub mieć na celu dobro publiczne;
  3. działania protestujących muszą mieć bezpośredni skutek na przedmiot protestu – np. bezpośrednio zapobiegać określonej niesprawiedliwości;
  4. akcja musi mieć miejsce w przestrzeni publicznej i mieć charakter pokojowy;
  5. działania muszą mieć szansę powodzenia – nie mogą mieć formy skazującej protest z góry na porażkę;
  6. powinny wynikać z zasady wyższej konieczności, kiedy nie ma innej legalnej i skutecznej metody osiąnięcia celu;
  7. protest musi też podlegać zasadzie proporcjonalności działań w stosunku do poziomu zagrożenia dobra publicznego, czyli szkoda wynikająca z protestu powinna być niższa niż szkoda wynikająca z przedmiotu protestu.

Ponieważ okupacja parlamentu spełniła wszystkie te warunki, dlatego oskarżonych uznano za niewinnych.

Ciekawa sprawa nie tylko z politycznego, ale też prawnego punktu widzenia. Podejrzewam, że znajdzie swoje miejsce w podręcznikach prawa także poza Tajwanem.

Reklamy

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Wyloguj / Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Wyloguj / Zmień )

Facebook photo

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Wyloguj / Zmień )

Google+ photo

Komentujesz korzystając z konta Google+. Wyloguj / Zmień )

Connecting to %s