Ropuch

Jiang_nose

Pisałem kiedyś o symbolice złotej ropuchy, ale dzisiaj tytułowy Ropuch nie jest postacią mityczną, ale jak najbardziej, żywą – jeszcze – postacią.

Ropuchem (蛤蟆 – Hámá ) od dawna przezywano byłego Przewodniczącego ChRL Jiang Zemin. Z początku było to raczej nieprzychylna „ksywka”, ale z czasem Jiang zaczął zyskiwać w oczach rodaków. Co głównie zawdzięcza swoim następcom – sztywnemu Hu i nadętemu Xi.

Doszło nawet do tego, że kiedy oficjalna propaganda próbuje rozdymać kult Xi, to po cichu, spontanicznie, jakby w formie ironicznej odpowiedzi na presję oficjalnych mediów, pojawił się fenomen kultu Ropucha – 膜蛤 (Móhá).

Jiang Zemin jest znany z niezliczonej liczby wpadek, zaczynając od grzebania sobie w nosie w czasie nudnych uroczystości państwowych i partyjnych, po łajanie dziennikarzy w czasie konferencji prasowych. Rubaszny, nieprzejmujący się tym, jak wypada przed kamerą, stary Ropuch jest wyjątkowym przywódcą nie tylko w historii ChRL, ale też w długich dziejach Chin.

Nie licząc Deng Xiaoping, to jedyny przywódca, który ma w życiorysie dłuższy pobyt za granicą i o którym można powiedzieć, że „widział” świat. W latach pięćdziesiątych odbył staż w Moskwie w fabryce samochodów i do dziś lubi podróżować poza ChRL. Zna rosyjski, całkiem nieźle sobie radzi z angielskim, niemieckim i rumuńskim. Raz wygłosił 40 minutowe przemówienie po hiszpańsku, choć nie jest pewne, czy też opanował ten język. Jest powszechnie znany z przywiązywania wagi do utrzymania kompetencji językowych – na wakacje zawsze zabiera ze sobą partnerów językowych do konwersacji w językach, które zna.

Rację ma Josh Rudolph pisząc w CDT, że w wypadku wielu „wyznawców Ropucha” (蛤丝 Hásī) jest to przejaw nostalgii za przewidywalnymi czasami, kiedy kierownictwo unikało otwartej rywalizacji z Zachodem i pozostawiało relatywnie dużą swobodę wypowiedzi. Dla wielu Chińczyków czasy Jiang Zemin wiążą się także ze wzrostem gospodarczym i względną liberalizacją reżimu. To paradoks, ale jeden z ludzi stojących za masakrą na placu Tiananmen w 1989 roku oraz inicjator prześladowań Falun Gong, człowiek zbrukany krwią nieznanej liczby ofiar, dzisiaj faktycznie może się wydawać liberalnym typem satrapy.

Co tylko świadczy, jak bardzo zmieniła się ChRL od czasu ustąpienia Jiang z urzędu trzynaście lat temu.

Nostalgia dzisiejszych trzydziesto i czterdziestolatków przejawia się w tysiącach memów o Jiang oraz w ostentacyjnym celebrowaniu jego dziewięćdziesiątych urodzin przemilczanych przez rządowe media.

toad

„Dzień dobry, tutaj Fenghuang: Dzisiaj są 90 urodziny Starego, wstańmy wcześniej by dodać mu sekundę [życia każdy]” (wygrzebane w Sieci).

Reklamy

Jedna uwaga do wpisu “Ropuch

  1. Pingback: „Ropuch” żyje! | Za Wielkim Murem: Chiny i Azja Wschodnia

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Wyloguj / Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Wyloguj / Zmień )

Zdjęcie na Facebooku

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Wyloguj / Zmień )

Zdjęcie na Google+

Komentujesz korzystając z konta Google+. Wyloguj / Zmień )

Connecting to %s