Ministerstwo finansów w Pekinie wydało dyrektywę zakazującą państwowym bankom udzielania lokalnym władzom wszelkich pożyczek, poza oficjalnym kanałem obligacji emitowanych przez lokalne jednostki administracji terenowej – lokalne władze muszą uzyskać zgodę Pekinu na emisję obligacji.

To jedna z pierwszych decyzji nowego ministra finansów Liu Kun, ale jest to realizacja decyzji podjętych na pierwszym – po tegorocznej sesji OZPL – posiedzeniu wszechwładnej Grupy Wiodącej ds. Ekonomicznych i Finansowych KC KPCh, której przewodniczącej jest sam Xi Jinping. Xi oświadczył w czasie posiedzenia, że lokalne władze i przedsiębiorstwa państwowe maja ograniczyć zadłużenie.

Oczywiście, lokalne władze, jak i państwowe przedsiębiorstwa, uzależnione od taniego pieniądza nie potrafią przeprowadzić samodzielnie potrzebnej restrukturyzacji. Zwłaszcza, że w wypadku lokalnych władz, Pekin dodatkowo nakłada na nie nowe obowiązki, które wiążą się z nowymi obciążeniami finansowymi, lecz nie daje równocześnie instrumentów pozwalających na ich sfinansowanie.

W efekcie Pekin jest zmuszony do działań, które odetną dopływ taniego pieniądza. Stąd decyzja, iż banki „nie mogą dostarczyć bezpośredniego finansowania w żadnej formie lokalnym departamentom lub poprzez przedsiębiorstwa państwowe”. Również nie ma mowy o finansowaniu „funduszy inwestycyjnych [lokalnych rządów], projektów infrastrukturalnych, ani projektów partnerstwa publiczno-prywatnego”.

To już drugie podejście Pekinu do kwestii zadłużenia lokalnych władz. Strategia z 2014 roku jednak się nie sprawdziła i teraz podjęto bardziej drastyczne działania.

Zastanawiam się tylko, czy tym razem będzie inaczej. Lokalne władze będą przecież szukać pieniędzy albo nakładając nielegalne podatki albo zadłużając się w szarej strefie bankowej. Problemem jest system polityczny ChRL i brak jakiejkolwiek formy partycypacji, co oznacza, że lokalne władze mają wolną rękę, a „Pekin jest daleko”.

Pozornie ChRL nie ma problemu długu publicznego. Według oficjalnych statystyk skumulowane zadłużenie lokalnych władz wynosi ok. 16 biliona RMB (2,62 biliony USD), a rządu centralnego 13,5 biliona RMB (2,14 biliona USD), czyli razem daje to tylko 36,2% PKB ChRL i wydaje się, że wszystko jest pod kontrolą.

Prawdziwym problemem jest jednak ukryty dług. Lokalne władze, jak i przedsiębiorstwa państwowe, nauczyły się „zakopywać” długi w różnego rodzaju projektach partnerstwa publiczno-prywatnego.

Yin Zhongqing, wiceprzewodniczący Komitetu Finansów i Spraw Finansowych OZPL powiedział w przypływie szczerości dziennikarzom SCMP, iż ukryte zadłużenie lokalnych władz skumulowane tylko w ciągu ostatnich trzech lat wynosi co najmniej dodatkowe 20 bilionów RMB (3,18 biliona USD). Inne szacunki wahają się między 10 a 30 bilionów RMB.

Opublikował/a Michał Bogusz

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Google+

Komentujesz korzystając z konta Google+. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Facebooku

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Wyloguj /  Zmień )

w

Connecting to %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.