Ludowy Bank Chin (LBCh), agenda rządu centralnego, spełniająca w ChRL rolę de facto banku centralnego, ogłosił we wtorek, iż udostępni instytucjom finansowym 200 mld RMB (31 mld USD) za pomocą mechanizmu kredytu w banku centralnym (medium-term lending facility, MLF). To kolejny tego typu zabieg. W lutym br. LBCh udostępnił instytucjom finansowym 393 mld RMB (62 mld USD), a 6 czerwca br. 463 mld RMB (71,5 mld USD), wszystko na tych samych zasadach: 3.30% na 12 miesięcy.

Również zapowiedziano, że LBCh wstrzyknie dodatkowe 100 mld RMB (15 mld USD) do systemu transakcji warunkowej sprzedaży (reverse repos).

Ponadto, już w zeszłym tygodniu LBCh nie podniósł w ślad za FED swoich stóp procentowych. W przeszłości LBCh starał się podążać za FED, aby zapobiec zbyt dużej różnicy rentowości (yields spread) między Stanami Zjednoczonymi i ChRL.

Przedwczoraj Biały Dom zapowiedział wprowadzenie 10% ceł na produkty z ChRL wartości 200 mld USD. Pekin już obiecał, że odpowie tym samym.

Wszystko jest wiązane przez komentatorów z przygotowaniami LBCh do wojny handlowej ze Stanami Zjednoczonymi. Bez względu na przebieg negocjacji i czy do wymiany ciosów w ogóle dojdzie,1 to będzie miało poważny wpływ na gospodarkę ChRL. LBCh obawia się o płynność finansową przedsiębiorstw, które będą dotknięte sankcjami i udostępnia instytucjom finansowym dodatkowe fundusze, aby mogły im pomóc, jeżeli zajdzie taka potrzeba.

Jest to działanie przede wszystkim psychologiczne. Jeżeli wojna handlowa uderzy faktycznie w produkty wartości 200 mld USD, to potrzeby rynku finansowego będą wielokrotnie wyższe, a tych LBCh nie będzie zdolny łatwo zaspokoić. Działając już teraz LBCh pokazuje rynkom, że trzyma rękę na pulsie i jest gotowy do działania.

Ma to też wymiar polityczny. Pekin deklaruje w ten sposób, że nie ustąpi, jest gotowy do walki i nie opuści swojego przemysłu technologicznego. Jest on zresztą osią, wokół której kręcą się plany KPCh przebudowy chińskiej gospodarki.

O ograniczenia strukturalnych planów Xi pisałem przy okazji ich upublicznienia po III Plenum w 2013 r.

Moim zdaniem jest to przede wszystkim jednak element większego planu ucieczki do przodu. Pekin od lat mówi o przestawieniu gospodarki z modelu proeksportowego na model oparty na konsumpcji wewnętrznej. Zwiększanie płynności finansowej ma pomóc pobudzić konsumpcję wśród ludności i zmniejszyć uzależnienie gospodarki od eksportu.


1 Pamiętajmy, że do tej pory mamy do czynienia tylko z zapowiedziami, a jedyne dodatkowe cła, jakie weszły w życie, dotyczą stali i aluminium, co dotknęło przede wszystkim sojuszników Stanów Zjednoczonych.

Opublikował/a Michał Bogusz

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Google+

Komentujesz korzystając z konta Google+. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Facebooku

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Wyloguj /  Zmień )

Connecting to %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.