File:Chinese Family in Hawaii 1893.jpg

Dzisiaj, w momencie zaaprobowania przez OZPL Le Keqiang na stanowisko premiera (dokładnie Przewodniczącego Rady Państwowej), ostatecznie zakończył się formalny proces zmiany władz w ChRL. Nie było tutaj niespodzianek. Pytaniem, które sobie wielu zadaje, w związku ze zmianą rządów, jest kwestia polityki demograficznej.

Nad prokreacją Chińczyków sprawuje ścisły nadzór Narodowa Komisja Populacji i Planowania Rodziny (国家人口和计划生育委员会). Komisja posiada szeroką władzę, którą ma wykorzystywać do implementacji polityki „jednego dziecka w rodzinie”. Pod tym hasłem kryje się bardziej skomplikowany system regulacji. Każda rodzina zameldowana w mieście ma prawo posiadać jedno dziecko. Wyjątek stanowi sytuacja, kiedy obydwoje rodziców jest jedynakami, wtedy mają prawo do dwojga dzieci. Rodziny zarejestrowane jako „wiejskie” są traktowane analogicznie. Wyjątek stanowi sytuacja, kiedy urodzi im się jako pierwsze dziecko dziewczynka, wtedy mogą spróbować drugi raz by spłodzić syna.

Mniejszości narodowe mają prawo odpowiednio do dwóch w mieście lub do trojga dzieci na wsi (jeśli pierwsze dwie urodzą się dziewczynki). Tybetańczycy są zwolnione z restrykcji – przynajmniej formalnie. Lata osiemdziesiąte były pełne informacji o przymusowych sterylizacjach w Tybecie i innych regionach, gdzie w zwartych grupach zamieszkują mniejszości narodowe. Koniec lat dziewięćdziesiątych przyniósł jednak zmiany w sposobie egzekucji polityki. Przeniesiono nacisk z przymusu bezpośredniego (przymusowe aborcje i sterylizacje) na system zachęt i kar ekonomicznych. Mimo surowości większość Chińczyków w ChRL popiera politykę (około 76% według badań z 2008 r.).

Mimo pewnych sukcesów w ograniczeniu wzrostu populacji (trudno powiedzieć, jaki wpływ miała polityka demograficzna, a ile naturalne zmiany występujące we współczesnych społeczeństwach przemysłowych), polityka „jednego dziecka w rodzinie” przyniosła szereg negatywnych konsekwencji. Wzrost dzieciobójstw (dziewczynek), masowe porzucanie noworodków, a przede wszystkim zachwianie proporcji płci.

Według oficjalnych danych w 2020 r. ma być już o 30 milionów więcej mężczyzn niż kobiet. Głownie w populacji ludzi w wieku rozrodczym. Już dzisiaj powszechną plagą są porwania młodych kobiet w celu sprzedaży „na żony”. Wreszcie, społeczeństwo ChRL starzeje się. Proporcje wieku ulegną niedługo odwróceniu i po 2050 r. ChRL będzie krajem ludzi starych pozbawionych opieki i środków do życia (brak systemu emerytalnego).

Ludzie, jak zwykle, próbują masowo „wymknąć” się systemowi. Kobiety biorą środki zwiększające prawdopodobieństwo mnogiej ciąży. Inni płacą karę – posiadanie większej liczby dzieci staje się oznaką zamożności. Jeszcze inni – zwłaszcza na wsi – po prostu mają nielegalne dzieci (twz. czarne dzieci 黑孩子), które żyją poza systemem – nie pomogło tutaj straszenie konfiskatą nadliczbowych dzieci. Niektórzy wyjeżdżają i mają potomstwo poza ChRL – dzieci urodzone zagranicą mają obywatelstwo ChRL i są legalne. Równocześnie nie są zaliczane do limitu „jednego dziecka”.

Trzeba przyznać, że Pekin zaczął zauważać problem (nawet ze szczytów władzy w Zhongnanhai nie można ignorować ponad 8 milionów „nielegalnych” obywateli – i to według oficjalnego cenzusu z 2000 roku, szacunki ekspertów mówią nawet o 150 milionach nielegalnych osób w ChRL). Najprawdopodobniej, na początku w regionach wiejski dopuści się posiadanie dwójki dzieci dla małżeństw, w których jedno z rodziców jest jedynakiem. Stopniowo będzie to obejmować miasta. Na końcu duże aglomeracje, jak Pekin lub Szanghaj. W dłuższej perspektywie – moim zdaniem – Partia wprowadzi politykę „dwójki dzieci w rodzinie”. O ile oczywiście proces nie wymknie się spod kontroli i nie dojdzie do kompletnego załamania się polityki demograficznej jako takiej. Byłby to ogromny cios dla Pekinu, który przedstawia politykę demograficzną jako sukces. Swój sukces.

Zdjęcie: (PD-US) Chinese family in Honolulu, Hawaii in 1893 – Hawaii State Archives

Opublikował/a Michał Bogusz

6 Comments

  1. […] Dzisiaj obiegła media wiadomość, iż na plenum KC KPCh zdecydowano o reformie polityki demograficznej podnosząc limit posiadanych dzieci (o jedno) dla poszczególnych kategorii obywateli ChRL. Dla stałych czytelników tego bloga nie powinno to być jednak żadnym zaskoczeniem. […]

    Polubienie

    Odpowiedz

  2. […] ChRL starzeje się w zastraszającym tempie. To nie tylko wynik prowadzonej przez lata polityki jednego dziecka w rodzinie, ale też efekt zmian kulturowych i społecznych. Dlatego, mimo że prawo zobowiązuje dzieci do […]

    Polubienie

    Odpowiedz

  3. […] ChRL partia komunistyczna zdecydowała o zamianie polityki „jednego dziecka” na model „dwóch dzieci w […]

    Polubienie

    Odpowiedz

  4. […] niedawno KPCh uznawała politykę jednego dziecka w rodzinie za sukces, ogłaszając z dumą, że zapobiegła ona narodzinom 400 milionów ludzi. Problem w tym, […]

    Polubienie

    Odpowiedz

  5. […] partia na gwałt szuka sposobów by zachęcić ludzi do posiadania dzieci, a raczej do posiadania drugiego potomka, lecz efekty są raczej mało […]

    Polubienie

    Odpowiedz

  6. […] — 1 W rzeczywistości system od samego początku był bardziej złożony. […]

    Polubienie

    Odpowiedz

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Google+

Komentujesz korzystając z konta Google+. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Facebooku

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Wyloguj /  Zmień )

w

Connecting to %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.