Taiwan_6

Aborygeni Tajwańscy byli brutalnie prześladowani zarówno przez rządzących wyspą Chińczyków, jak i Japończyków.

Aborygeni Tajwańscy odnieśli sukces, kiedy parlament w Tajpej zmienił 14 stycznia prawo o samorządzie terytorialnym poszerzając zakres autonomii ludów polinezyjskich – pierwotnych mieszkańców Tajwanu. Nowe przepisy zwłaszcza umożliwią poszerzenie samorządu plemiennego

Także pięć aborygeńskich miasteczek odzyska własny samorząd utracony w wyniku reformy administracyjnej z 2010 roku.

hakka-old-streets-in-search-of-nostalgia-in-old-miaoli-towns01

Większość plemion Aborygenów Tajwańskich – podobnie jak inne ludy polinezyjskie – kultywuje sztukę tatuażu jako formę identyfikacji plemiennej.

Aborygeni Tajwańscy (原住民 yuánzhùmín) stanowią około dwóch procent liczącego 23 miliony ludzi Tajwanu. Ich język należy do grupy austronezyjskiej i są oni spokrewnieni z innymi ludami Polinezji a także Filipin. Niektóre teorie wskazują nawet na Tajwan, jako miejsce z którego rozpoczęła się wędrówka ludów polinezyjskich.

Aborygeni byli przez lata poddawani brutalnym akcjom asymilacyjnym prowadzonym przez wszystkich kolejnych kolonizatorów Tajwanu. Zaczynając od Portugalczyków, którzy pierwsi przybyli na wyspę, a kończąc na chińskich nacjonalistach, którzy przejęli wyspę z rąk japońskich w 1945 roku. Wszelki opór był brutalnie tłumiony, a karne ekspedycje prowadzone pod hasłem „ucywilizowania” zamieniały się zazwyczaj w masakry, w których ginęły całe wioski. Bez znaczenia czy próbowano cywilizować w imię Chrystusa, Konfucjusza, czy też modernizacji. Prześladowano wszelkie przejawy kultywowania rdzennego języka i obyczajów.

Dopiero przemiany demokratyczne na wyspie spowodowały odrodzenie rdzennej kultury i języków. Władze centralne finansują naukę języków, działanie grup kulturowych i centrów kultury lokalnej.

Największy problem we wprowadzeniu autonomii dla Aborygenów leży w ich rozproszeniu na wyspie. Tylko w niektórych regionach mamy do czynienia ze zwartą populacją rdzennej ludności. Ponad połowa aborygenów żyje w miastach, które na całym Tajwanie są zdominowane przez ludność mającą swoje korzenie na kontynencie.

W 2011 roku rząd zaproponował ustawę o autonomii, ale została ona odrzucona przez samych Aborygenów, którzy uznali, że w sytuacji utraty pierwotnych ziem plemiennych pozostanie ona martwym prawem. Wydaje się, że obecne zmiany bardziej odpowiadają realiom.

Opublikował/a Michał Bogusz

2 Comments

  1. […] czasie kampanii DPP i Tsai przyrzekła zwiększyć autonomię i prawa […]

    Polubienie

    Odpowiedz

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Google

Komentujesz korzystając z konta Google. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Facebooku

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Wyloguj /  Zmień )

Połączenie z %s

Ta witryna wykorzystuje usługę Akismet aby zredukować ilość spamu. Dowiedz się w jaki sposób dane w twoich komentarzach są przetwarzane.